همه آنچه در مورد اکسیژن درمانی نمی دانید!

اکسیژن درمانی چیست؟

اکسیژن درمانی شیوه ای متداول در مراکز پزشکی است که جهت تامین اکسیژن به خون انجام می شود. اکسیژن ماده ای حیاتی در بافت های بدن است که کاهش آن موجب بروز مشکلات جدی در فرد می شود. استفاده از این شیوه درمانی در بهبود کیفیت زندگی بیماران تنفسی و تسریع در بهبودی پس از جراحی های عمومی موثر است.

چه بیمارانی نیاز به اکسیژن درمانی دارند؟

سالیان زیادی است که از اکسیژن پر فشار برای پیشگیری از آمبولی در غواصان استفاده می شود. گروه دیگر افرادی هستند که در معرض استنشاق گازهای سمی نظیر مونو اکسید کربن قرار دارند. اکسیژن درمانی نقش پادزهر در مسمومیت با گازهای سمی را دارد و از راه های شناخته شده در درمان گاز گرفتگی است.

مبتلایان به هیپوکسمی که دچار کاهش فشار خون سرخرگی شده اند کاندید مناسبی برای درمان با اکسیژن پر فشار هستند. هیپوکسمی در صورت عدم درمان و پیشرفت بیماری باعث تهدید زندگی فرد شده ومنجر به عدم هوشیاری، تنگی نفس، بی نظمی ضربان خون، کما و حتی مرگ بیمار می شود.

اکسیژن درمانی به عنوان عامل ضد عفونی کننده نیز شناخته می شود. اکسیژن پر فشار می تواند میکروب های بی هوازی را به طور کامل از بین ببرد. این شیوه درمانی در کاهش تورم ناشی از تجمع مایعات میان بافتی، پس از سوختگی ها نیز موثر است.

همه بیماران تنفسی-ریوی با توجه به نوع بیماری و تحت مراقبت های پزشکی برای دوره های کوتاه مدت از اکسیژن درمانی استفاده می کنند. لذا این درمان تنها تا زمان رسیدن به حد نرمال فشار خون شریانی ادامه دارد و سپس دستگاه اکسیژن ساز از بیمار جدا می شود.

اکسیژن تراپی در نوزادان نارس، درمان سردرد و میگرن، کنترل بیماری انسداد مزمن ریوی و طیف وسیعی از مشکلات پزشکی به کار می رود. البته همانند سایر شیوه های درمانی، محدودیت هایی نیز در به کارگیری این روش در برخی از افراد وجود دارد.

چه کسانی نباید از اکسیژن درمانی استفاده کنند

  • بیمارانی که در اثر مصرف دخانیات و تجمع هوا در ریه به آمفیزم مبتلا شده اند در لیست درمان با اکسیژن پر فشار قرار ندارند.
  • بیمارانی که دچار تشنج شده اند و یا سابقه ابتلا به تشنج را دارند.
  • افرادی که تحت جراحی های چشمی قرار گرفته اند و یا سابقه درمان های چشمی و التهابی را دشاته اند.
  • بیماران تحت درمان با داروهای شیمی درمانی و دی سولفیرام که تحت نظر پزشک هستند از سایر شیوه های درمانی به جز اکسیژن تراپی می توانند استفاده کنند.
  • با توجه به اینکه اکسیژن پر فشار به عنوان یک دارو در بیماران استفاده می شود حتما باید توسط پزشک مدت و میزان آن تجویز شود. توصیه شده در طول دوران بارداری از اکسیژن درمانی استفاده نشود.

در نظر داشته باشید که اکسیژن درمانی شیوه های برای افزایش اکسیژن هوای دم بوده و تاثیری در افزایش میزان گلبول های قرمز خون و یا پلاسما ندارد. دستگاه های اکسیژن ساز سانترال در بیمارستان ها برای درمان با اکسیژن پر فشار در نظر گرفته شده و انتقال اکسیژن با لوله های هوا، ماسک و کانولای بینی امکان پذیر است. تحقیقات در زمینه کاربرد گسترده تر اکسیژن درمانی ادامه دارد

دیدگاهتان را بنویسید